محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
219
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
پس ببينيد با چه كسى دوست مىشويد . » « 1 » در امثال آمده است : « بگو با چه كسى رفتوآمد مىكنى تا بگويم تو چگونه آدمى هستى ؟ » « 2 » ( جانبوا الكذب فإنّه مجانب للإيمان ) دروغ ، دين آدم را تباه مىسازد و ايمان را نابود مىكند . امام عليه السّلام مىفرمايد : « هيچ بندهاى طعم ايمان را نمىچشد ؛ مگر آنكه دروغ را چه از نوع شوخى و چه از نوع جدى كنار گذارد . » « 3 » دروغگو در دنيا ، به دليل رياكارى در ضمن مسلمانان شمرده مىشود و در آخرت با او برخورد كافران را مىكنند . خداوند مىفرمايد : « تنها كسانى دروغپردازى مىكنند كه به آيات خدا ايمان ندارند و آنان خود دروغگويانند . » « 4 » پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نيز مىفرمايد : « انسان مومن دروغ نمىگويد . » « 5 » اين آيات و روايات قابل تاويل نيستند . ( الصّادق على شفا منجاة و كرامة ) انسان راستگو و مخلص در افكار و رفتارش به خداوند و خوشنودى او و بهشت نزديك است . راستگويى و صداقت نماد برتر انسانيت است . ( و الكاذب على شرف مهواة و مهانة ) دروغگو در آستانه هلاكت و نابودى است . ( و لا تحاسدوا فإنّ الحسد يأكل الإيمان كما تأكل النّار الحطب ) حسد به تهمت و افترا و ستمكارى مىانجامد . تفاوت بين حسد و عجب ، آن است كه حسود
--> ( 1 ) . « المرء على دين خليله فلينظر أحدكم من يخلل » سنن ترمذى : 4 / 589 ، ح 2378 ؛ مسند احمد : 2 / 303 ، ح 8015 ؛ سنن ابى داود : 4 / 259 ، ح 4833 . ( 2 ) . المصنّف ، ابن ابى شيبه كوفى : 6 / 121 . ( 3 ) . « لا يجد عبد طعم الإيمان حتّى يترك الكذب جدّه و هزله » الكافى : 2 / 340 ، ح 11 ؛ تحف العقول : 216 ؛ بحار الأنوار : 72 / 249 ، ح 14 . ( 4 ) . إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُونَ نحل / 16 : 105 . ( 5 ) . « المؤمن لا يكذب » نور البراهين ، سيد عبد اللّه جزايرى : 1 / 548 .